Kufstein

We hadden nog niks voor onze souvenir kast en Kufstein leek ons de plek waar we wel wat konden vinden, dus na het ontbijt voor ons en voor de dames knaagbeest, in de auto gestapt.

Omdat we tolwegen vermijden is de route op zich al een avontuur. Om met captain James T. Kirk te spreken: going where no men has ever gone before. Langs smalle weggetjes, prachtige vergezichten en door kleine dorpjes met pittoreske namen zoals Hopfgarten, wat ik eigenlijk meer op een brouwerij vind lijken, op naar Kufstein. ( Dat klinkt ook als bier trouwens) Eerst door Westendorf en verrek, zomaar de Aldi gevonden. Die hier trouwens Hofer heet. Het beloofde weer een warme dag te worden, de thermometer liep met de minuut omhoog.

In Kufstein de auto in Parkplatz Arkadia neergezet en op naar Die Altstad. Wat eigenlijk bestond uit een straatje. Maar wel oergezellig.

Tijd voor een ijsje, keuze uit meer dan 30 smaken maakte het wel moeilijk. De eerste drie die ik uitkoos hadden ze al niet, dat maakte het er niet gemakkelijker op. Daarna zijn we lekker op een bankje in de zon gaan zitten. We waren net op tijd, na ons kwam een schoolklas of zoiets met 40 kinderen die allemaal ijs wilden.

We liepen verder het centrum in en zagen opeens de New Yorker. Met 2 meiden bij ons viel er niet aan te ontkomen. Zij de New Yorker in en Loek en ik strategisch op een bankje voor de winkel. 

Omdat ik op de eerste verdieping ook nog een grote schoenenwinkel zag en ik toevallig wandelschoenen nodig had zijn we daar ook nog even binnen gelopen en zijn zowel Kitty als ik goed geslaagd. Ook het souveniertje hebben we gevonden dus al met al een prima ochtend. 

De vesting van Kufstein hoog boven de stad. 

De buit van vandaag

Vanmiddag lekker in het zonnetje en als avondeten de vette hap bij de pizzeria in Westendorf.

Lekker in het avondzonnetje.

Lasagna voor Kitty

Voor mij kebab en friet. Gezond eten komt morgen wel weer.

Nu eerst een cappuccino en dan weer een spelletje Phase, stand: Kim 2 keer gewonnen, ik 1 keer (dat kan beter) Kitty en Loek: 0 keer.

Zu Hause

Even een relaxdagje, de zon scheen weer volop, als ze tenminste achter de wolken vandaan kwam, maar dan was het meteen ook heet.

Wat geWii'd

Wat gewerkt

Wat gezond

Wat meer gezond

Oké, spelletje tussendoor moet kunnen

Om toch aan de broodnodige beweging te komen liepen Kim en Kitty vanmorgen naar de winkel om wat sla te halen voor de cavia's. Ja, nu loopt het nog soepeltjes.

Wacht maar tot je die berg weer op moet

's Middags zijn Loek en ik dezelfde weg gelopen naar dezelfde winkel voor inkopen voor het avondeten, ook wij vonden dat we wat beweging nodig hadden. Eenmaal terug kon ik fluks aan de zuurstof. Het is maar 450 meter vanaf de hoek beneden en je ziet het er niet aan, maar het loopt flink omhoog. Conditie, conditie.

Daarna weer lekker in het zonnetje met een boek, een glaasje en Mozartkugeln. Helaas werd ik steeds afgeleid door het uitzicht, kan iemand die bergen even weghalen, ik kan zo niet lezen hoor:)

En alweer een boek uit.

Salzburg

Gisterenavond is er niks meer gekomen van een dvd, geen idee hoe het apparaat werkte, we hebben het met zijn allen geprobeerd. Dan maar een spelletje phase.

    De winnaar

Op weg naar Salzburg, de 4 na grootste stad van Oostenrijk. En voor mij natuurlijk de stad waar  "the sound of music"  zich heeft afgespeeld. De allereerste keer dat ik naar de bioscoop ben geweest was deze film.

Na ruim anderhalf uur zeer bochtige wegen en zeer langzaam rijdend verkeer kwamen we op de plaats van bestemming aan. De Mirabellplatz midden in Salzburg, waar we op de hop-on hop- of bus wilden stappen. We hadden nog 20 minuten voor deze vertrok en die hebben we even doorgebracht in de tuin van het Mirabell paleis.

In de bus konden we kiezen uit de gewone uitleg via de koptelefoon of the sound of music toer. Dan kies ik al snel voor die laatste. Ik ben helemaal bij gepraat over alle locaties en het echte verhaal achter de familie von Trapp. Lang niet zo romantisch, maar toch wel speciaal genoeg om er een film en een musical van te maken.

En het was warm, bijna 30 graden. Gelukkig had de bus een open dak en zolang hij niet stilstond      was de rijwind wel lekker.

Als eerste stapten we uit bij Schloss Hellbrunn. Daar was een rekwisiet uit de film neergezet.

    I am 16 going on 17

Er lag een enorm park bij waar we onze lunch hebben gegeten en rondgewandeld hebben. Toen bleek dat we nog een haf uurtje op de bus moesten wachten, kon een ijsje er ook nog wel bij. Met de bus naar de volgende stop: de Nonnbergstift, het klooster waar Maria als postulante, zowel in het echt als in de film, was geweest. In het echt binnen, voor de film is alleen de buitenkant gefilmd omdat het klooster nog in gebruik is. Deze lag boven op de berg en jawel, met deze hitte mochten we de trappen op.

Het gebouw met de rode toren is het klooster.

Vervang Kim door een non en Kitty door de 7 von Trapp kinderen en je hebt een scene uit de film.

Daarna weer al die trappen af, dat ging gelukkig een stuk soepeler, en naar de binnenstad gelopen. Veel mooie kerken van binnen en buiten gezien. Het was binnen ook heerlijk koel. 

    In de winkelstraat waren de uithangborden helemaal in stijl, zelfs die van McDonald.

Toen zag ik opeens een kerstwinkel, het moet niet gekker worden hartje zomer, maar toch maar even naar binnen.

De paardjes stonden klaar voor een ritje, maar wij, sportief als we zijn, ahum, wilden zelf verder lopen.

Je ziet er verder niks bijzonders aan, een huis als vele anderen, maar het toevallig wel het geboortehuis van Wolfgang Amadeus Mozart.

Als laatste liepen we naar St.. Peters kerkhof, waar de laatste scènes van de film zijn opgenomen.

De familie verstopt achter hekwerk en grafzerk, terwijl de Duitsers naar hen op zoek waren. Nou ja, bekijk de film maar eens, ik ga het zeker nog een keer doen, nu ik alle plekjes in het echt heb gezien.

Daarna verder via de Mozartbrug, naar het laatste opstappunt van de bus, die ons weer naar het beginpunt en de auto bracht.

Onderweg naar huis zagen we de sneeuw nog op de toppen liggen.

Een warm en inspannend dagje, maar Salzburg is een hele mooie stad en heel leuk om daar eens rondgekeken te hebben.

In Brixen im Thal

Uitgeslapen tot kwart voor 9. De rest zat al lang en breed in de huiskamer. Maar ze hadden op mij gewacht met ontbijten. En toen een beetje Wii'en (Kim en Kitty)  mailen, werken (Loek) lezen (allemaal) dat laatste afwisselend buiten en binnen, want het was weer warm. Na de lunch wilden we de berg op wandelen. Kitty en ik in een langzaam tempo, want hee, het liep wel even zwaar omhoog. Loek en Kim hadden er de sokken in. Uitslovers.

Een mooi uitzicht daarboven.

 En toen ik een alpenwei tegenkwam kon ik het even niet  laten.

    The hills are alive in the Sound of music. 

Terug naar beneden, wat opvallend soepel ging. Bij huisnummer 5 aangekomen gingen we even naar binnen voor een kop koffie en bleven Kim en Kitty achter in het huis, terwijl wij nog even helemaal naar beneden naar het dorp liepen. 

Mooie huizen, dan is onze tweekapper toch maar heel gewoontjes.

De kerk was open en bleek heel mooi te zijn van binnen. Is Michelangelo hier soms op bezoek geweest?

Even een kaarsje opgestoken voor Kelly. 

En toen via de supermarkt, die groter bleek te zijn dan die van gisteren, terug naar huis. Het begon te druppelen en te onweren en die weg naar boven leek zo kort, maar was verdraaid lang. Heen was een eitje, terug bleek topsport te zijn. De woensdagochtend fitness kan hier nog wat van opsteken. Kim en Kitty stonden op het balkon te kijken waar we bleven. 

We hebben net op verzoek van Loek schnitzels gegeten. En dadelijk gaan we een meegebrachte dvd bekijken. Maar ik zie hier ook al allerlei films, daar kunnen we er ook nog een paar van kijken.

Relaxed dagje

Na een goede nachtrust Om half 9 opgestaan en ik vond de ontbijttafel al gedekt. Na het ontbijt de Limburger gelezen, dankzij mijn Ipad heb ik de krant overal bij me. De zon scheen volop, dus af en toe naar buiten de zon in en dan weer naar binnen om af te koelen. Ik blijf me vergapen aan het uitzicht, hoe bevoorrecht ben je als je dat elke dag vanuit je woonkamer ziet. Ik denk wel dat het went, maar het blijft een prachtig gezicht.

Kitty probeert nog steeds vriendjes te worden met de dames cavia, maar die laten zich alleen zien als ze vers groenvoer krijgen. Dus worden ze daarmee gepaaid.

De carport, erboven is het dakterras.

Na de lunch zijn we naar de Spar in Brixen gereden om tot de ontdekking te komen dat deze wel erg klein was en heel veel dingen niet in het assortiment had. Op de Ipad het adres van de Aldi in Westendorf opgezocht en er naar toe gereden. Leuk stadje, typische Tiroler huizen, met de klassieke geraniums aan de balkons. Ik verbaas me er telkens weer over dat deze planten hier zo mooi bloeien.

Maar geen Aldi, wel een grote Spar, dus daar de rest van onze boodschappen gedaan. In mijn beste Duits vlees besteld, mij verstonden ze, maar andersom was een hele toer. Tirols is toch een apart dialect. Ik denk net zoals Limburgs voor de rest van Nederland.

We hebben wat rondgelopen in Westendorf, opvallend veel hotels, ik denk dat het dorp in de winter afgeladen vol is met wintersporters.

Nog even een ijsje gekocht en toen weer terug naar Brixen, waar Kitty 's avonds heeft gekookt. Spaghetti met spinazie. Yoghurt met aalbessen uit de tuin na.

Met z'n vieren een spelletje phase gespeeld. Loek verviel weer in klassiekers zoals: oh men, en Kim was deze keer de winnaar.

De flipperkast is ook favoriet, Kitty leeft zich er flink op uit. De Wii wordt ook veelvuldig gebruikt, ik proef een lichte verslaving? Morgen gaan we op pad, we zijn nu wel genoeg uitgerust van de reis:-)

Naar Oostenrijk

Vandaag zijn wij: Loek, Kim, Kitty en schrijver dezes naar Brixen im Thal vertrokken. Als huisoppas bij 2 cavia dames. Om 8 uur vertrokken we en na de eerste 4 uur flink te zijn opgeschoten, belandden we halverwege de rit in een file. Tina (onze onvolprezen TomTom) had wel een alternatieve route uitgestippeld, maar als je dan in een straat beland met een enorme berg zand midden op de weg en de rest loopt allemaal dood, dan rest je niks anders dan de file in te duiken. Een krap uurtje hebben we daarin gestaan, toen waren we voorbij de wegwerkzaamheden. En die zouden nog vele malen volgen, het lijkt wel of heel Duitsland op de schop ligt.

We amuseerden ons wel met de autobingo (zijn er geen schapen in Duisland?) en de introquiz die Kelly in elkaar had gezet. Jammerlijk verloren, ik herkende alles wel, maar met een dochter die bij de eerste toon al het antwoord roept (Kitty) win je dus nooit.

Na de nodige stops kwamen we rond 5 uur aan op de plaats van bestemming. 

Een mooi ruim huis, de voordeur was open, dat kan zomaar in Brixen en het uitzicht was super.

Ik heb me maar meteen van mijn taak gekweten en de moestuin van water voorzien.

Kitty heeft geprobeerd vriendjes te worden met de cavia,s, maar voorlopig zijn de dames heel wantrouwig. Het groenvoer wordt haastig het huisje in getrokken door de donkere, Big, gedoopt, terwijl de lichte, door haar aangesproken met Giny, wel buitenshuis eet, maar heel snel de aangeboden komkommer uit haar handen ritst. Komt wel goed.

Kim en Kitty ontdekten meteen de WII, de Xbox en de vele spellen. 

En, een flipperkast, waar meteen gebruik van werd gemaakt.

Vanavond vroeg onder de wol, het was een lange dag. Morgen de omgeving verkennen.