Dag "prachtig" uitzicht. In de weerspiegeling zie je ons hotel Raviz.
Het was een drukte van jewelste op de wegen rondom Dubai, maar na een tijdje reden we op een mooie 6 baans weg richting Abu Dhabi. Er is geen duidelijke grens tussen de 2 Emiraten, maar zodra de snelweglantaarns van 2 lampen overgaan naar 6 weet je dat je in het volgende Emiraat bent.
Onze eerste stop was op het kunstmatige eiland Yas bij de Ferrari world. Een pretpark wat volledig in het teken staat van het bekende sportwagenmerk.
Daarnaast ligt de Yas mall. Verder grenst het aan het Yas Marina circuit, waar jaarlijks de formule 1 te gast is voor de grand prix van Abu Dhabi.
Move over Max, hier is de volgende winnaar.
Dit Yas Viceroy hotel is over het circuit heen gebouwd. Over eerste rang zitten gesproken.
Even verderop lag nog een kunstmatig eiland Saadiyat Isle, waar in de toekomst 5 musea moeten verrijzen. De eerste is klaar: het Louvre. Abu Dhabi heeft/gaat, om deze naam te mogen gebruiken, 1 miljard aan Frankrijk betalen in de komende 30 jaar.
De skyline van Abu Dhabi kwam steeds dichterbij.
We maakten even een stop bij het Emirates hotel, waar de bovenste verdieping geheel en al gereserveerd is voor de sjeik/emir Khalifa bin Zayed Al Nahayan en zijn familie. Ook al komt hij er maar 1 keer per jaar, elke dag wordt de kamer gepoetst, de bedden en handdoeken verschoond.
Ook heeft hij een aparte ingang naar het hotel. Het zand op zijn prive zandstrand beviel hem niet, dus liet hij zand vanuit Algerije komen. Als je stinkend rijk bent kan alles. Toch draagt de bevolking hem op handen omdat hij ook erg veel goeds doet voor het land.
Er staan bijzondere wolkenkrabbers in de buurt.
Door naar de Heritage Village, een reconstructie van een traditioneel oasedorp. Daar kregen we een half uurtje om rond te kijken.
Zoals we nu wel gewend zijn spraken Paul en Sarat elkaar voortdurend tegen en klaagden ze tegen ons dat de ander niet luisterde. Sarat is trouwens niet te verstaN, knap dat Loek dat wel kan. Bijvoorbeeld: Hetish vill devlop. Dat moet zijn: heritage village development. Knap als je dat verstaat. Hij slikt constant lettergrepen in, praat alsof hij zwaar verkouden is en de "f" kan hij sowieso niet uitspreken.
Loek heeft een tijdje met hem gepraat over de regels in De Emiraten. Iedereen heeft werk, elke 2 jaar moet je een nieuw visum aanvragen en als je geen werk hebt krijg je die niet en kun je vertrekken. De zoon van Sarat, geboren en getogen in de VAE is klaar met school, kan geen werk vinden en over een maand moet hij weer een visum aanvragen. En wat dan? Kan hij vertrekken, maar waar naar toe? Vreemde regels.
Een nomade tent
De kledij van de vrouw, met een bijzonder neuskapje
Na de village gingen we een hapje eten in de Marina Mall. We kwamen langs weer zo'n kunstig gevormd gebouw. Alle gebouwen zijn trouwens ontworpen door top architecten van over de hele wereld.
Als laatste stond de Sjeik Zayed Moskee op het programma. De op 7 na grootste moskee van de wereld. De moskee dankt zijn naam aan de grondlegger en tevens eerste president van de VAE: Zayid bin Sultanal Nuhayyan. Hij is overleden in 2007 en begraven in een speciaal mausoleum naast de moskee.
In de moskee kunnen 40.000 mensen, er ligt het grootste handgeweven tapijt ter wereld, 5600 m2. Het is in delen verzonden en ter plekke in elkaar gezet.
De moskee beschikt over 82 koepels, 1000 pilaren en 4 minaretten.
De binnenplaats bestaat bijna volledig uit wit marmer en is versierd met bloemmotie en, bladgoud en edelstenen. Kortom, het mocht wat kosten.
Uiteraard moesten de vrouwen kopvod en lange mouwen dragen. Een vrouw uit onze groep werd terug gestuurd omdat haar lange mouwen niet over de pols vielen, die heeft maar een jas aangetrokken. En van eentje met een skinny jeans werd ook moeilijk gedaan, er mogen namelijk geen lichaamscontouren te zien zijn. En de mannen? Korte broek!
De moskee was schitterend, maar ik was blij dat vest en hoofddoek weer uit kon doen.
We vertrokken naar Al Ain, waar we de nacht zouden doorbrengen in een 4 sterren hotel Mercure, welke boven op een 3000 meter hoge berg lag, Jebel Hafeet genoemd. We konden er niet helemaal met de bus komen, halverwege de berg werden we overgeheveld in 2 kleine busjes, die zuchtend en steunend de steile klim maakten.
Het werd al snel donker en de weg vol haarspeldenbochten was sfeervol verlicht.
Het is een prachtig hotel, net lekker gegeten van een buffet.
Het bed is waarschijnlijk bedoeld voor een sjeik met harem, want er is plaats voor 2 vrouwen. En nee Loek, dat gaan we niet doen.
Het uitzicht vanuit de kamer, beter dan wat we vanmorgen nog hadden.
