vrijdag 2 juni 2017

Baltische Staten, Tallinn 2 juni 2017 - dag 7

Om 9 uur vertrokken we met een nieuwe gids, Kaja Adamson, die van de drie veruit de beste was. Ze was enthousiast, sprak duidelijk en verstaanbaar.
Eerst reden we naar een groot podium in een park waar koren optraden. Er konden 125.000 personen in. Grote namen zoals Michael Jackson, Elton John, Prince hadden daar opgetreden.



Gustav Ernesaks 1908-1993, een beroemd koorleider. De rechtse dus.


Een gazebo midden in het meer van het Kadriorg park waar bruidsparen kunnen trouwen, zij worden in een bootje overgezet terwijl de genodigden op de kant moeten blijven.


Het barokke Catharina paleis.



Uitleg door Kaja


Een schilderij met daarop de verzameling dieren voor Noach's ark. Omdat de schilder toentertijd van sommige dieren geen idee had hoe ze er precies uitzagen gaf hij een neushoorn een hoorn op zijn rug en waren de leeuwen helemaal  lang behaard, waar de mannetjes  eigenlijk alleen lang haar op de kop hadden.


Typische Estse houten huizen noor Scandinavisch voorbeeld. Qua taal, huizen e.d. lijkt Estland meer op Finland dan op de anderen Baltische Staten. Ze praten ook langgerekt met veel dubbele klinkers.
Een beetje zoals in Maastricht, niet lang maar breed.






Uitzichtpunt op de oude stad. Burcht of stad der Denen, is de letterlijke betekenis van Tallinn omdat de Deense koning Waldemar II er in 1219 een fort liet bouwen op een heuvel.
De plaats bestond al wel langer: in een Arabische kroniek uit 1154 wordt hij ook genoemd, maar dan onder de naam Rävala (Reval). Zo heeft de stad tot 1918 altijd bekend gestaan. 


Tallinn kent een boven- en een benedenstad. In de bovenstad (op de Domberg, Toompea in het Estisch) woonden van oudsher de adel en geestelijkheid, in de benedenstad de burgerij, die voornamelijk bestond uit Duitse koop- en handwerklieden. De Esten zelf bleven voornamelijk op het platteland wonen. In 1285 werd de stad lid van de Hanze, en in 1346 verkochten de Denen Reval aan de Duitse Orde, waarna een tijd van grote bloei aanbrak.


Vaste plek van deze zeemeeuw, die ondanks hordes toeristen bleef zitten waar hij zat.




Nederlandse ambassade, een stukje Holland in den vreemde.


Reclame voor een tentoonstelling van oude auto's


Alexander Nevski kathedraal, een Russisch Orthodoxe kerk.





De raadsapotheek, een van de oudste apotheken van Europa, van rond 1415.


Serieus?





Een belangrijk onderdeel van de historische binnenstad van Tallinn wordt gevormd door de stadsmuur inclusief de vele torens. Een groot deel van de oorspronkelijke stadsmuur is bewaard gebleven. In de vijftiende eeuw bereikte de muur een totale lengte van ruim 2,3 kilometer. Daar is op dit moment nog ongeveer 1,85 kilometer van over. De dikte van de muur is maar liefst bijna drie meter. Gecombineerd met een hoogte tot 16 meter zorgde de muur ervoor dat Tallinn voor vijanden een bijna onneembare vesting was. De ommuring telt tegenwoordig nog 26 torens. Dat zijn er vroeger meer dan veertig geweest.



Het Estonia monument, the broken line. Ter nagedachtenis aan al de slachtoffers van de ramp met de veerboot Estonia. De onderbreking in het monument verbeeld de plek waar de veerboot zonk.


Na de lunch liepen we bijna allemaal met Paul mee naar het Seaplane Harbour Museum.

Dit maritiem museum zit in een enorme hangar. Het moesten er eigenlijk 2 worden, maar de 2e wereldoorlog gooide roet in het eten.

Dit is een van de oudst bewaarde schepen



U boot, waar we een kijkje binnen hebben genomen.






Zijn de rapen al gaar?





Een VR bril. Kijk uit waar je loopt.


Boys and toys


Suur toll met puntjes op de o. De grootste overlevende stoom ijsbreker, gebouwd in 1914 en tot 1970 in actieve dienst. De grootste verandering was de overgang van kolen naar vloeibare brandstof


4 grote stoomturbines


Kolenopslag


Officiershut










Ach, vernoemen ze zo maar een heel schip naar mij.








donderdag 1 juni 2017

Baltische Staten, Parnu - Tallin, dag 6 - 1 juni 2017

Vandaag verhuizen we weer, koffers pakken, naar de lift, 5 keer een volle lift aan ons voorbij laten gaan en uiteindelijk maar de koffers erbij ingeschoven en zelf gaan lopen. We waren eerder beneden dan de lift, die op bijna elke etage stopte.
Het weer werd een stuk onstuimiger. Op de vraag van Paul aan Liga hoeveel dagen het echt warm genoeg was voor het strand zei ze dat die op 1 hand te tellen waren en dan nog was het zeewater te koud om te zwemmen. We moesten de Oostzee of Baltische zee gezien hebben, dus parkeerden we bij Balta Krapa in Saulkrasti, een populair strand waar een vlonderpad langs de kust loopt met veel trappetjes. 


En er stonden verschillende bankjes langs het bospad met houten figuurtjes.


Daar is de zee, eigenlijk een binnenmeer, maar van gigantische afmetingen.



Kitty pose.


Blijft vreemd, geen duinen maar bos.


Het waaide stevig en het was gewoon heel frisjes.


Hier kun je de zee horen, maar dat kun je ook zonder die toeter hoor.


Ken je ut horen dan? Speciaal voor de gehoorgestoorden.


Zoef de Haas.


Sttt. De kindertjes slapen.


We vervolgden de busreis en al snel passeerden we de grens met Estland. 

Tijd voor koffie, helaas koud. Dit keer moest ik Loek gelijk geven. En passant een miniflesje black balsam gekocht, de plaatselijke kruidenlikeur.
We vervolgden onze reis. Wat opvalt zijn de bloeiende fruitbomen, ze lopen hier achter in het seizoen, bij ons zijn ze allang uitgebloeid.
Het begon te hagelen, welja, dat kan er ook nog wel bij. We zijn op wintersport, qua temperatuur klopt dat wel zo'n beetje, alleen de sneeuw wil niet echt vallen.

We maakten een stop in Parnu voor een kleine wandeling. Parnu staat bekend als de zomerhoofdstad en is de 4e stad wat betreft inwoneraantal van Estland.



Het oudste gebouw van Parnu; de rode toren die als enige overblijfsel van het middeleeuwse fortensysteem is overgebleven.


Seegi Maja, het oudste huis van Parnu. De fundatie is van 1250-1350.


In dit huis waren allemaal kamertjes met daarin kunstenaars die zelfgemaakte items verkochten.





We kregen een uur de tijd voor een lunch en we vonden een leuk restaurantje waar we gegeten hebben.

In de bus namen we afscheid van Liga, die voor ons allemaal Letse bonbons met een vulling van black balsam.



Om half 5 waren we in het Seaport hotel in Tallin  tegenover een cruise terminal.


Ons troosteloze uitzicht, waar het weer flink aan meewerkt.