Malta, dag 2, 18 september 2014

Niet te vroeg opgestaan en niet uit mezelf, maar onder zachte dwang van dochters. Halloho, vakantie? Toch maar vlug aangekleed om met z'n allen te kunnen ontbijten. Het was goed en veel keus. Zelfs mijn porridge was aanwezig, pluspuntje voor dit hotel.

Wel grepen we een paar keer mis voor een koffiekop. Die waren op en werden niet echt snel aangevuld, dus heb ik een serveerster 2 schone koppen ontfutseld. Want kom op, koffie, de eerste levensbehoefte moet natuurlijk wel voorhanden zijn. En om nu onder het apparaat te gaan hangen maakt ook zo'n beroerde indruk.

Na het ontbijt zijn we richting winkelstraat vertrokken. Kelly wilde naar het postkantoor. Onderweg kwamen we de ene souvenierwinkel na de andere tegen. Maar geen postkantoor. Dan maar even bij een local vragen. Die wist te vertellen dat het postkantoor van locatie was veranderd, maar waar naar toe wist hij niet te vertellen.

We zijn omgekeerd en terug gelopen naar het hotel, waar een medewerkster ons haarfijn heeft uitgelegd waar de Maltese TNT zich bevind, compleet met plattegrond en kruisjes. Morgen poging 2.

Even zitten hoor.

Om 11 uur kregen we van de hostess van ons reisbureau een verhaaltje in de Zeus zaal over alle mogelijkheden die Malta biedt en ook enkele nuttige tips onder het genot van een glas Kinnie, de nationale drank van Malta. Het lijkt een beetje op slappe cola met fanta.

's Middags hebben we met z'n vieren in de zon gezeten en gelezen. Loek had zich strategisch opgesteld bij de poolbar. De middag vloog om. Het was zo weer etenstijd. In de tussentijd had Loek 2 ritten gereserveerd op de hop on hop off bus. De noordelijke en de zuidelijke route, dan hebben we heel Malta zo ongeveer wel gehad. 

Na het avondeten nog een spelletje fase en dan is het weer bedtijd. Maar eerst moest er natuurlijk gechat worden met het thuisfront. 

< foto is op verzoek van de chatster verwijderd >

Malta, dag 1, 17 september 2014

Stipt om 8 uur stond Kim op de stoep met een omvangrijke koffer. We gaan maar 8 dagen dochter! Na de wissel met de auto's, Kim op de oprit en wij klaar om te vertrekken, kon de reis beginnen.  Op naar Dusseldorf, heel eventjes in de file gestaan, maar toch op tijd op Parkplatz 26. Net op tijd om het shuttlebusje te zien vertrekken. Dan maar 20 minuten wachten op de volgende.

De buschauffeur leverde ons af bij de vertrekhal waar we in een respectabele rij voor de balie van Air Malta aanschoven.

En het schoot niet op, we kwamen geen meter vooruit. Zitten er zulke slome mensen aan de balie? Toen werd duidelijk dat deze "slome" mensen aan het wachten waren op de technische dienst die de bagageband weer aan de praat moest krijgen. Na het oponthoud schoof de rij weer richting balie en mochten wij inchecken bij de businessklasbalie. Dat betekende helaas niet dat we opgewaardeerd werden. Dan door de douane waar ik gefouilleerd werd. Vliegveld Dusseldorf is klein en we hadden de winkeltjes zo gezien. Wachten dan maar weer op het vertrek.

De vlucht naar Malta vertrok een half uur te laat, maar met 2 en half uur vliegen was dat niet onoverkomelijk. We kregen nog een warme maaltijd en voor we het wisten waren we in Valetta.

Via de trap het vliegtuig uit en lopen naar de aankomsthal. 3 koffers kwamen vrij vlot van de bagageband, die van Loek en Kitty lieten lang op zich wachten.

Maar toen deze ook arriveerden konden we op zoek naar de medewerker van ons reisbureau, 5 fur flug. (Ja, ik heb er ook nog nooit van gehoord). Deze wees ons naar de gereedstaande bus die ons in 20 minuten van Valetta naar het Seashell resort in Qawra bracht. Spreek uit als Aura, want de Maltezen spreken de "q" niet uit en de "w" als een " au".

Na ons ingecheckt te hebben en de hotelkamers geinspecteerd, konden we het resort verkennen. Op het terras bij de poolbar dronken we wat en hadden we dit uitzicht.

Het uitzicht van de hotelkamer is minder spectaculair.

Het smaakte best met dit warme weer, ruim 30 graden.

Voordat we gingen avond eten hadden we nog een bijeenkomst van het hotel, waar de gasten het een en ander uitgelegd kregen. Dat was in de Ambassadors lounge. Daar hebben Loek, Kim en ik 's avonds nog wat gedronken. Dit was de Blue Lagoon coctail. Er zijn nog meer coctails en we gaan ze allemaal uitproberen.

 

Preston Palace dag 5

De laatste dag alweer, wat gaat dat snel. Gisterenavond moesten de dames en heer weer voetbal kijken om 6 uur, dus laat gegeten, we hadden nog net een kwartier voordat het buffet sloot. Daarna nog naar de film geweest om 10 uur. Oma haakte al na 5 minuten af. Die miste haar kroegmaatje.

We hebben vandaag nog 16 banen gemidgetgolft. Hier stapte Thijs gisteren in het water bij het achteruit stappen. Lol.

en toen was het toch echt tijd om naar huis te gaan. Tot de volgende keer.

Preston Palace, dag 3 en 4

Na het ontbijt, koffie drinken met de krant en daarna zwemmen. Kim en Thijs hadden een bal meegenomen, waar we ons mee vermaakt hebben, eventjes in de stoomcabine, een kopje thee drinken en lekker moe naar de lunch.

Er werd midgetgolf gespeeld:

Pool biljart:

Phase spelen in de Deel:

Drankjes bestellen bij de centrale bar.

Advocaatje met slagroom. Vraagt de barman aan mij: ze is toch wel al 18 hè?

Lekker lezen bij het haardvuur.

Of in de biljartzaal

En dan is het voor Kim en Thijs alweer tijd om naar huis te gaan. Kim moet morgen werken, ze kon met geen mogelijkheid die laatste dag vrij krijgen. Heel jammer.

Daarna zijn Loek en ik nog op visite geweest bij ome Co en tante Riet. Zoals altijd heel gezellig.

Vanavond wordt er weer voetbal gekeken, Duitsland - Verenigde Staten.

Preston Palace dag 2

Lekker uitgeslapen en daarna met z'n zevenen ontbeten. Poffertjes! Ik vergeet mijn dieet voor eventjes, veel te lekker om daar zomaar langs te lopen.

Het treintje wat altijd van het hotel naar de stad reed is vervangen door een taxibusje en deze bracht ons om half 11 naar het centrum. Voor de Hema werden we eruit gelaten. De dames en heren gingen schoenen shoppen, ik dook een boekwinkel in om er veel later weer uit te komen met een boek: miss yellow hair, hello.

Loek had inmiddels alle dochters op meerdere schoenenparen getrakteerd. Het busje zou ons om half 2 weer ophalen, maar voor Kelly, Kitty en ondergetekende was dat vrij laat, dus wij zijn terug gaan lopen. Ik heb daarna lekker zitten lezen bij het vuur.

Niet veel later kwamen Thijs en Kim ook terug, ook te voet.

Kim vond het te warm bij het vuur en ging verderop wat lezen.

Nadat ook Loek en oma ook terug waren zijn we met z'n allen gaan lunchen. De dagen hier haasten zich van ontbijt naar koffie met gebak naar lunch naar tussendoortjes naar diner en naar de avondsnack.

Dan maar gaan zwemmen om de nodige pondjes er weer af te krijgen.

Met de jeugd in het stoombad gezeten, dat was heerlijk, vooral Kelly's rug stelde dat zeer op prijs.

Daarna voelde het water wel ineens een stuk kouder aan.

En daarna maar weer aan de koffie met gebak. Het avondeten daarna was te vroeg voor mijn maag. Er stond me daar ook een rij van hier tot Tokyo, dus ik heb maar even gewacht tot de stroom afnam.

Toetjes gaan er altijd wel in toch?

De eetzaal

Waarschijnlijk gaan we vanavond in een van de vele barretjes zitten. Thijs en oma hadden gisterenavond een date en hebben zich in de karaokebar goed geamuseerd. Oma heeft meteen haar 2 kleindochters in de aanbieding gegooid bij een stel mannen. 

Loek, oma en ik waren naar de film. Loek heeft het niet lang volgehouden, die vond er niks aan en met hem de halve zaal. Ook oma vertrok naar haar date. De echte die hards bleven zitten tot het einde, waaronder ik zelf, ik vond hem wel goed.

Preston Palace

Het was een cadeautje voor oma en we gingen allemaal mee. Kim, Kelly, Kitty, Thijs, Loek en ik.

In de koffers ook veel oranje spul, want vanavond was de wedstrijd Nederland - Chili en dan moet je in stijl verschijnen.

Om 1 uur vertrokken wij richting Almelo. Opa had oma keurig op tijd afgeleverd en reed weer terug naar de Laak, opgelucht dat hij niet mee hoefde.

Kim en Thijs reden vanuit Zeeland aan en Kitty zou de reis per trein ondernemen vanuit Utrecht, waar ze nog wat scriptie werkzaamheden had. Onderweg hielden we per sms contact. Wij reden keurig op tijd door de poort.

Even waarschuwen dat er nog een auto kwam en nog een voetganger, maar de portier zij dat hij net een jongedame had doorgelaten. Kitty zat al in de foyer.

Na ingecheckt te hebben, vlug de koffers op de kamer en daarna fluks naar de koffiecorner, die ze in onze afwezigheid helemaal verbouwd hadden. Het is mooi geworden, maar niet perse gezelliger. Heel strak en modern.

Maar het gebak is nog steeds lekkerrrrrr.

En de koffie smaakte ook goed.

Overal hingen grote televisieschermen, vanavond om 6 uur konden we de wedstrijd bekijken, dus moesten er nog aanvullende werkzaamheden plaatsvinden, zoals nagels oranje lakken.

Bij gebrek aan nagellakremover zagen de heren toch maar af van deze verfraaiing.

Het werd nog fraaier:

De zaal liep al snel vol, dus toen het etenstijd was, speciaal met een uur vervroegd vanwege de wedstrijd, zijn Loek, Thijs en Kim alvast strategisch voor een televisiescherm gaan zitten, met de bedoeling na de wedstrijd pas te gaan eten en oma, Kitty, Kelly en ik zijn gaan eten.

Na het eten terug naar de koffiecorner waar we een beste plek hadden.

Ik was van plan niet mee te kijken, ik krijg jeuk van voetbal, maar de sfeer was geweldig, dus toch maar een stoel aangeschoven. De eerste helft was mwah, dat vond iemand anders in de zaal ook, die sliep!

De 2e helft werd beter, vooral na de wissel.

De sfeer zat er goed in. 1-0, 2-0, helemaal goed.

Nu nog even een drankje en daarna naar de film.

Dag 21 Amsterdam, Maasbree

Wachten, wachten, wachten.

Bijna tijd voor boarden, om half 9 vliegen we weer.

Stipt op tijd vertrokken we voor het tweede deel van de reis, deze keer " maar"  6 1/2 uur.

We kregen een broodmaaltijd en warm eten. Het eten aan boord is gewoon prima. Leuk dat je kunt zien hoe je opstijgt en landt via buitenboord camera's

Om 1 uur zaten we in de buurt van Schiphol.

en 10 minuten later stonden we aan de grond. Terug in ons vlakke landje. De koffers lieten op zich wachten, maar wat wil je met zo'n groot vliegtuig. Gelukkig waten ze wel meegekomen, dat is toch altijd maar weer afwachten. Er stond een klein busje voor ons klaar, dat eerst Loek en mij afzette bij de mac. We namen afscheid van Jeu en Jo, Harry en Ria, Martin en Annemie en Tiny en Wim. Tot de terugkom avond.

Even later draaiden Kelly en Kitty de parkeerplaats op en reden we het laatste stukje naar huis.