Baltische Staten, Rundale en Riga - Letland, dag 3 - 29 mei 2017

We verlieten hotel Grata in Vilnius en gingen op weg naar het volgende land.

We reden uren, met steeds hetzelfde uitzicht, nl. koolzaadvelden.

Om kwart voor 12 arriveerden we in Siauliai, waar we eerst een hapje gingen eten. We hadden van te voren de bestelling door moeten geven en Loek had een nationaal gerecht, een aardappel met daarin vlees. Cepelinai geheten, maar Paul noemde het een zeppelin. Volgens hem best lekker. Anderen hadden roze koude soep, een soort borjst. Nee, dank je.

Het restaurant lag in de kelder en had een interessante schatkamer. Het lag vol munten. Sorry fototoestel wil nie flitsen nie.

Na de lunch gingen we op weg naar de heuvel der 100.000 kruisen.

De heuvel is bezaaid met meer dan 100.000 kruisen in alle soorten en maten en gemaakt van allerlei soorten materiaal. Hoe de gekte ooit begon en wanneer is onduidelijk, een berekende gok is dat het begon rond 1831. Door de eeuwen heen werd de verzameling alleen maar groter met kruisen, Mariabeelden, standbeelden en crucifixen. Daartussen liggen nog duizenden kleine rozenkransen en andere religieuze prullaria nagelaten door christelijke pelgrims. Een voorzichtige schatting is dat er minstens 100.000 kruisen staan op de heuvel.

 (Loek geloofde er niks van en riep al iets over commercie. Hij ging ze persoonlijk tellen. We hebben afgesproken hem aan het eind van de week weer op te halen:-)

Er zou op deze plaats vroeger een kerk hebben gestaan die in brand werd gestoken door heidenen. Dit werd in de veertiende eeuw voor het eerst vernoemd. In moderne tijden werd deze plaats een nationaal symbool, vooral tegen de Sovjet bezetting, eerst van 1831 tot 1863 en later tijdens de jaren 1944-1990 kreeg de Kryžiu kanas een speciale betekenis, toen Litouwen wederom werd bezet door de Sovjet Unie. De Litouwers bleven naar de heuvel reizen om hem te vereren. Op die manier maakten ze duidelijk dat ze altijd trouw zouden blijven aan hun eigen identiteit, religie en erfgoed: het was een vorm van vreedzaam verzet. Ook al werkten de Sovjets hard om nieuwe kruisen te verwijderen en verdween de heuvel maar liefst drie keer onder Russische bulldozers, de kruisen bleven terugkomen. Er waren zelfs plannen gemaakt om een dam te bouwen op de nabijgelegen Kulvė rivier, zodat de heuvel onder water zou komen te staan. 

Bij de onafhankelijkheid in 1991 werd de plaats officieel uitgeroepen tot nationaal symbool. Mensen plaatsen kruisen voor hun familieleden die omgekomen zijn in Siberie of verdreven werden uit het land.

Vandaag de dag is het een symbool van de geest van de Litouwse bevolking.

Volgens onze gids was voor haar het kruis dat de Russen hadden neergezet het mooiste, want er stond op: De Russische bevolking vraagt de Litouwse bevolking om vergeving.

Nederland is ook vertegenwoordigd en zelfs de Paus heeft er een kruis staan. Die ben ik niet gaan zoeken, misschien komt Loek  'm tegen bij het tellen.

Daarna de bus weer in. Onderweg passeerden we geruisloos de grens en waren we opeens in Letland. En ook hier:

Even een foto van Paul en gids Dana. Omdat het kan.

En weer op weg naar het paleis van Rundale van de Italiaans-Russische architect Francesco Bartomoleo Rastrelli, ons natuurlijk allen welbekend. Ja toch, niet dan?

Het paleis heeft tot 1978 dienst gedaan als school. Daarna zijn er een groot aantal kamers van de 138 gerestaureerd. 

Het voorplein is zo kaal en zanderig omdat er in vroeger tijd paardenkoetsen moesten kunnen manoevreren.

The huntsman is uitgeteld, hij gelooft al die kruisen wel.

Nou ja en verder pracht en praal, heel mooi gerestaureerd. Er ging een gids mee die boeiend kon vertellen.

De gouden hal

Kacheltje.

Kitty! Meenemen?

Ornament op het plafond van de witte hal. Deze zaal kun je reserveren voor je bruiloft voor het luizige bedrag van 500 euro..........per uur.

En hier de echte.

Verzameling porseleinen vazen. Een dingetje  in die tijd.

Bibliotheek

Nee, dat boek is niet te koop.

Badkamer

Slaapkamer van de hertog van Courland, Joahan Ernst Biron. 

Rode kamer. (Hoe verzinnen ze het he?)

En jawel, de blauwe kamer.

Prachtige plafonds.

We kregen nog 20 minuten om de tuin te bekijken, maar we moesten er rekening mee houden dat het tien minuten lopen was naar de bus. En ik wilde koffie, dus dat was aanpoten. De tuin hebben we niet meer gezien.

In Riga is Dana uit de bus gestapt, die ging met de snelbus terug naar Vilnius, we krijgen morgen een andere bus en gids.

Om half 7 arriveerden we bij het Ibis hotel. Na het eten ging Loek nog even met een paar van de groep het centrum in, maar ik vond het wel mooi geweest voor vandaag.

Tot morgen.

  

Baltische Staten, Vilnius en Trakai, dag 2 - 28 mei 2017

Na het uitgebreide ontbijt gingen we een stadstour maken, we reden langs verschillende kerken, waar Vilnius er ontzettend veel van heeft. Honderden.

Deze Petrus en Pauluskerk heeft een interieur met enorm veel gipsen beelden en ornamenten, waar je ook kijkt, je ziet alleen maar gipsen afbeeldingen.

Omdat het zondag is en de Litouwse bevolking heel gelovig is, zat elke kerk die we bezochten vol met kerkgangers. Ze zullen die toeristen wel gewend zijn, maar je voelt je toch een beetje opgelaten om daar met een fototoestel doorheen te wandelen. Wat ook opvalt, heel veel jongeren bezoeken de kerk. Onze pastoor zou een moord doen voor zo'n volle kerk elke zondag.

Omdat er heel veel Polen wonen, wordt er ook een mis in het Pools gehouden.

Een luguber beeld wat ons eraan herinnert dat we allemaal een keer dood gaan of we nu rijk, arm, machtig of gewoon zijn.

In de hele stad liepen in het wit geklede kinderen met familie op hun paasbest. Zij werden vandaag gedoopt.

Bovenin de stadspoort een kleine kapel waar op dat moment ook een mis gaande was.

De Theresiakerk, allemaal pracht en praal en een mis gaande.

We stapten nu uit de bus om te gaan lopen naar het centrum, waarbij we uiteraard nog heel veel kerken zagen.

Orthodoxe kerktop.

Dit was een straatje in het voormalige getto.

Maar nu werd er goede cappuccino en geweldige taartjes geserveerd.

Langs leuke deurknoppen

Mooie gebouwen

Het Presidentieel paleis waar Napoleon ooit 2 keer heeft gelogeerd, 1 keer op weg naar Rusland, 1 keer toen hij de aftocht blies.

Denk je dat de Russen ooit Litouwen weer annexeren? Ik denk eerder de Romeinen.

Na de laatste bezienswaardigheid konden we op eigen gelegenheid gaan lunchen, we hebben bij een bakkertje een lekker vers belegd broodje gegeten.

Daarna was het verzamelen op het grote plein.

En reden we naar Trakai waar het met rode baksteen gebouwde Gotische kasteel uit de vroege 15^e eeuw staat. Dit kasteel is gebouwd op een eiland in het meer van Galve.

Het is helemaal gerestaureerd, wat goed te zien is, het hele bovenste gedeelte is erop gebouwd, alleen de onderkant is nog origineel.

Het is nu een museum met voorwerpen en toonkamers uit de geschiedenis.

Selfie!

En tot slot

Baltische Staten, Litouwen-vilius, dag 1 - 27 mei 2017

Kelly bracht ons naar de opstapplaats in Tegelen en van daaruit vertrok de bus naar vliegveld Eindhoven. We vlogen met Wizzair en jawel, met een echt vliegtuig en niet met bezems.

We vertrokken mooi op tijd met een stralend blauwe lucht

En na 2 uur landden we al op het vliegveld van Vilnius, de hoofdstad van Litouwen. De vlucht was voorbij gevlogen, we zaten naast Paul, wat goed is voor 2 uur gespreksstof.

Op het vliegveld wachtte de bus met onze gids Dana.

In het hotel aangekomen hebben we de koffers naar de kamer gebracht en een kop koffie gedronken, waar na het alweer tijd was voor het avondeten. Het is hier een uur later.

Het voorgerecht stond al klaar en in hoog tempo volgden het hoofdgerecht en het nagerecht. Lekker, pannacotta. 

Er zou voor de liefhebbers nog een stadswandeling volgen, en Paul had vernomen dat er ergens een cultureel festival was, waar mensen in verschillende klederdracht zouden optreden.

We gingen op pad. Onderweg passeerden we dit " gezellige" museum.

Op de muur van het enorme gebouw alle namen van mensen die hier vermoord waren.

Volgens Paul was het 20 minuten lopen. Na anderhalf uur kwamen we op een plein waar een soort braderie was. Ze waren net bezig de kraampjes te sluiten, we zijn er nog vlug even langs gelopen. Vervolgens een optreden van een folkloregroep die begon met het volkslied. Tenminste iedereen ging staan, sommigen met de hand op hun hart, dus ik neem aan dat dat het volkslied was.

Inmiddels had Paul al 3 keer de weg gevraagd naar het culturele festijn. Niemand wist ervan. Mobieltjes werden geraadpleegd. Dit is Paul die voor de 4e keer de weg vraagt en eindelijk de juiste mensen te pakken had.

We waren er, we stonden bovenaan op het gras en al snel werden er banken voor ons neergezet. Er was muziek en dans. Een Ierse folkband, maar dan op z'n Litouws. 

We hebben een tijdje gekeken totdat de muggen ons begonnen op te eten. Terug was een stuk sneller.  Inderdaad, 20 minuten lopen. Morgenochtend om 8 uur ontbijt. We zijn gewaarschuwd voor een grote groep Polen, die vanavond ook zijn aangekomen. Die staan erom bekend, net als de Russen, dat ze hun bord barstensvol opladen, zodat er niks overblijft voor de rest. Zij ontbijten om half 9:-)